குருவாயூரப்பனின் தீவிர பக்தரான பூந்தானம் நம்பூதிரி கி.பி. 1547 முதல் 1640 வரையிலான காலகட்டத்தில் வாழ்ந்தவர். ஒரு புகழ்பெற்ற கவிஞரும் கூட.

இவர் இந்தியாவின் கேரளாவில் உள்ள மலப்புரம் மாவட்டத்தில் உள்ள கீழத்தூரில் வாழ்ந்தவர்.

ஆன்மிக வரலாற்றின்படி, பூந்தானம் 1640 இல் தனது உடலில் இவ்வுலகை விட்டுச் சென்றார். அவர் தனது இறைவனின் இருப்பிடத்திற்குப் புறப்படுவதை அறிவித்தபோது, ​​அவருடன் சேர விரும்பும் எவரையும் அழைத்தார், ஆனால் கிராமவாசிகள் அனைவரும் மறுத்துவிட்டனர். இறுதியில், அவரது பணிப்பெண் இந்த பயணத்தில் அவருடன் சேர்ந்தார். பகவானின் தூதர்களால் தனது பூதவுடலோடு புஷ்பக விமானம் ஏறி வைகுண்டம் (மோட்சம்) சென்றார்.

திருநட்சத்திரம்: பூந்தானம் வாழ்ந்த கேரளாவின் மலப்புறம் பகுதியில், மலையாள கும்ப மாதத்தில் வரும் அஸ்வதி நட்சத்திரத்தன்று 'பூந்தானம் தினம்' சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.

குருவாயூர் கோவிலில் இன்றும் பூந்தானத்திற்கு என தனி மரியாதைகளும், வழிபாடுகளும் நடத்தப்படுகின்றன.

மலையாளத்தில் "தெய்வீக ஞானத்தின் பாடல்" என்று பொருள்படும் ஞானப்பானா என்ற தலைசிறந்த படைப்பிற்காக அவர் நினைவுகூரப்படுகிறார் . மலையாளத்தில் அவரது மற்ற முக்கிய கவிதைகள் பாஷா கர்ணாமிருதம் மற்றும் குமாரஹரணம் அல்லது சந்தானகோபாலம் பானா

அவருக்கு 20 வயதில் திருமணம் நடந்தது, ஆனால் நீண்ட காலமாக அவர்களுக்கு குழந்தைகள் இல்லை. அவர் '[சந்தான கோபாலம்]' பாராயணம் செய்து குருவாயூர் இறைவனை வழிபடத் தொடங்கினார்.

ஒரு மகன் பிறந்தான். அவர் ஒரு கொண்டாட்டத்திற்கு அழைப்பு விடுத்தார், அவருக்குத் தெரிந்த அனைவரும் அழைக்கப்பட்டனர், ஆனால் அன்னப்பிரசனம் விழாவுக்கு ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்பு குழந்தை இறந்துவிட்டது. துயரத்தில் மூழ்கிய பூந்தானம் குருவாயூரில் தஞ்சம் புகுந்து குமாரஹரணத்தின் புராணக் கதையுடன் பிரார்த்தனை செய்யத் தொடங்கினார். மனம் உடைந்த பூந்தானத்தை, குருவாயூரப்பனே தேற்றினார் என்றும், அவர் ஒரு குழந்தையைப் போல ஒரு கணம் அவர் மடியில் படுத்துக்கொண்டார் என்றும் கூறப்படுகிறது. அவர் கிருஷ்ணரைத் தன் மகனாகக் கருதி ஞானம் பெற்றார். ஞானப்பனத்தில் அவர் எழுதுகிறார்: "சிறு கிருஷ்ணன் நம் இதயங்களில் நடனமாடிக் கொண்டிருக்கும்போது, ​​நமக்கு சொந்தமாக குழந்தைகள் தேவையா?". பூந்தானம் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் பாகவதத்தைப் படித்து , எளிய மலையாளத்தில் இறைவனின் மகிமைகளைப் பாடினார் . அவரது தலைசிறந்த படைப்பான ஞானப்பனம் இந்தக் காலகட்டத்தில் இயற்றப்பட்டது. அவரது வீடான பூந்தானம் இல்லம் இப்போது குருவாயூர் தேவஸ்வத்தின் கீழ் உள்ளது .

இவர் ஆதவநாட்டைச் சேர்ந்த மற்றொரு புகழ்பெற்ற கவிஞரான மேல்பத்தூர் நாராயண பட்டத்திரியின் சமகாலத்தவர் . நாராயணீயம் என்ற சமஸ்கிருதப் படைப்பின் ஆசிரியரான மேல்புத்தூர் ஒரு புகழ்பெற்ற அறிஞர் ஆவார், அவர் மலையாளத்தில் ஒரு படைப்பான ஞானப்பனாவைப் படிக்க வேண்டும் என்ற பூந்தானத்தின் வேண்டுகோளை கர்வத்தினால் மறுத்தார் பூந்தானத்தின் பணிவு மற்றும் பக்தியால் ஈர்க்கப்பட்ட குருவாயூரப்பன், பட்டத்திரியின் படைப்புகளை விட அவரது படைப்புகளை விரும்பினார் என்றும், பூந்தானத்தின் சந்தானகோபால பாணத்தைப் புறக்கணித்ததற்காக பட்டத்திரியை ஒருமுறை கண்டித்ததாகவும் , பூந்தானத்தின் உண்மையான பக்தியை பட்டத்திரியை விட தான் விரும்புவதாகவும் கூறுகிறது.

பக்தி

பூந்தானம், இறைவனை அடைவதற்கான ஒரே வழி நாமஸ்மரணம் , அதாவது இறைவனின் பெயரை இடைவிடாமல் நினைவுகூருதல் என்று போதித்தார் . அவர் பௌதிக வாழ்வின் பயனற்ற தன்மையை வலியுறுத்தி, அதற்கு பதிலாக நாம ஜபம் , அதாவது இறைவனின் நாமங்களை உச்சரிப்பதன் மூலம் இறைவனுக்கு சேவை செய்வதே மோட்சத்திற்கான பாதை என்று வாதிட்டார் . ஞானப்பனத்தின் ஒவ்வொரு செய்யுளின் முடிவிலும், 'கிருஷ்ண கிருஷ்ண முகுந்த ஜனார்த்தனம்' என்ற நாம ஜபம், பூந்தானம் நாம சங்கீர்த்தனத்தை வலியுறுத்துவதை வலியுறுத்துகிறது

காலப்போக்கில், பூந்தானம் குருவாயூர் கோவிலில் மிகவும் விரும்பப்படும் சாஸ்திர உரையாசிரியர் என்ற அந்தஸ்தைப் பெற்றார். அவர் எந்தவொரு மன்றத்திலும் ஒரு முக்கியப் பிரமுகரைப் போலவும் இருந்தார். கோவிலில் வழக்கமாக நடைபெறும் விருந்தில், முக்கியப் பிரமுகர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட மிக முக்கியமான இருக்கை பூந்தானத்திற்கு வழங்கப்பட்டது. ஒரு நாள், வேறு சில முக்கியப் பிரமுகர்கள் கோவிலுக்கு வந்திருந்தனர். சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகள், விருந்தினருக்கு இடமளிப்பதற்காக முக்கிய இருக்கையை காலி செய்யுமாறு பூந்தானத்திடம் கேட்டனர். தயக்கத்துடன், பூந்தானம் வழிவிட்டார். இருப்பினும், அதன் பிறகு கருவறையிலிருந்து மற்றொரு அருவப் பிரகடனம் நிகழ்ந்தது: "பூந்தானம்! இனி கோவிலில் நட்பற்றவர்களுடன் தங்க வேண்டியதில்லை, ஏனெனில் நான் உங்கள் வீட்டிற்கு வர முடிவு செய்துவிட்டேன். நான் (இன்ன தேதியில்) உங்கள் வீட்டிற்கு வந்து என்றென்றும் அங்கேயே தங்குவேன்.

பூந்தானம் தெய்வீகக் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்து தன் இல்லத்திற்குச் சென்றார். விதித்த நாளில், அவர் தன் இல்லத்தில் கண்ணுக்குப் புலப்படாத விருந்தாளிக்கு - அதாவது கடவுளின் வருகைக்கு - உபசரிப்பு செய்வதைக் காண முடிந்தது. அவர் வீட்டின் 'இடது' பக்கத்தில் இறைவனைப் பிரதிஷ்டை செய்வதற்காக ஒரு கோயிலைக் கட்டினார், அது அவரது காலத்தில் இடது பக்கக் கோயில் என்று அறியப்பட்டது. இக்கோயில் இப்போது எடத்துப்புரம் பூந்தானம் ஸ்ரீ கிருஷ்ண கோயில் என்ற பெயரில் அழைக்கப்படுகிறது. இங்குள்ள பிரதான தெய்வம் குருவாயூரப்பனின் வடிவம் என்று நம்பப்படுகிறது. உடல்நலக் குறைவு அல்லது தனிப்பட்ட காரணங்களால் குருவாயூர் கோயிலுக்குச் செல்ல முடியாதவர்கள், அதற்குப் பதிலாக இக்கோயிலுக்குச் செல்லலாம்.