1915 ஆம் ஆண்டு டிசம்பரில் ஆப்கானிஸ்தானில் அமைக்கப்பட்ட இந்திய தற்காலிக அரசாங்கத்தின் வெளியுறவு அமைச்சராக இருந்திருக்கிறார் பிள்ளை. அந்த அரசாங்கத்தில் ராஜா மகேந்திர பிரதாப் ஜனாதிபதியாகவும், பர்கத்துல்லா பிரதமராகவும், உபைத் அல் சிந்தி இந்திய அமைச்சராகவும், மௌலவி பஷீர் போர் அமைச்சராகவும், சம்பாகரன் பிள்ளை வெளியுறவு அமைச்சராகவும் இருந்தனர். சாரிஸ்ட் ரஷ்யா, சீனக் குடியரசு, ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளின் ஆதரவைப் பெற முயற்சித்தது. பிரிட்டனுக்கு எதிரான போரை அறிவித்த கலிப் பாஷாவிடமிருந்தும் ஆதரவு பெறப்பட்டது.

இந்தியாவின் ஜனாதிபதியாக காபூலின் ராஜா மகேந்திர பிரதாப் உடன்

போரில் ஜெர்மானியர்களின் தோல்வி புரட்சியாளர்களின் நம்பிக்கையை சிதைத்தது.

ஜெர்மனியர்கள் அனைவரும் இந்தியப் புரட்சியாளர்களுக்கு சுயநல நோக்கத்துடன் உதவினார்கள். பொது எதிரியான பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிரான போரில் தாங்களும் சம பங்காளிகள் என்பதை இந்திய தேசபக்தர்கள் ஜெர்மனியர்களுக்குத் தெளிவுபடுத்தியிருந்த போதிலும், இருவரிடையே ஒரு வித நம்பிக்கையின்மை வெளிப்பட்டது. ஜெர்மனியர்கள் புரட்சியாளர்களை தங்கள் பிரச்சாரப் பணிகளுக்காகவும் இராணுவ உளவுத்துறை சேகரிப்புக்காகவும் பயன்படுத்த விரும்பினர். அவர்கள் போரில் தோற்கத் தொடங்கியபோது, ​​ஜெர்மனியர்கள் புரட்சியாளர்களின் மீதான ஆர்வத்தை இழந்தனர், மேலும் பலரை சந்தேகத்துடன் பார்க்க ஆரம்பித்தனர். இது இந்தியப் புரட்சியாளர்களுக்கும் ஜெர்மனியர்களுக்கும் இடையிலான உறவை சீர்குலைத்தது.

இந்திய-ஜெர்மன் சதியால் ஏற்படுத்தப்பட்ட அச்சுறுத்தல்தான் இந்தியாவில் அரசியல் முன்னேற்றத்தைத் தூண்டியது என்று பல வரலாற்றாசிரியர்கள் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர். குறிப்பாக, இந்தியாவிற்கு அடுத்தபடியாக ஆப்கானிஸ்தானில் பிரதாப்பின் நிறுவனம் இருப்பதும், போல்ஷிவிக் ரஷ்யாவின் அச்சுறுத்தல்களும், போல்ஷிவிக் உதவியை நாடிய பிரதாப்பின் தற்காலிக அரசாங்கத்தின் கருத்துக்களும் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் ஸ்திரத்தன்மைக்கு குறிப்பிடத்தக்க அச்சுறுத்தல்களாக கருதப்பட்டன.

ஆப்கானிஸ்தானிலேயே, இந்த பணியானது விரைவான தீவிர மற்றும் முற்போக்கான அரசியல் செயல்முறை மற்றும் சீர்திருத்த இயக்கத்திற்கு ஊக்கியாக இருந்தது.

மணிப்பூரைச் சேர்ந்த லட்சுமி பாயுடன் திருமணம்

1933 ஆம் ஆண்டில், பெர்லினில் வசிக்கும் மணிப்பூரைச் சேர்ந்த லட்சுமி பாயை பிள்ளை சந்தித்தார், அவர்கள் திருமணம் செய்து கொள்ள முடிவு செய்தனர். ஒரு குறுகிய திருமண வாழ்க்கைக்கு உள்ளகவே நாஜிக்கள் அளித்த விஷ உணவு காரணமாக நோய்வாய்ப்பட்டார். சிகிச்சைக்காக இத்தாலி சென்றார். அவர்கள் மீண்டும் ஜெர்மனிக்கு வந்தனர் ஆனால் அவர் மே 28, 1934 இல் இறந்தார். அவரது உடல் லட்சுமி பாய் மூலம் தகனம் செய்யப்பட்டது.

செண்பகராமன், தான் உயிர் பிரியும் முன் " நான் இறந்த பிறகு என் சாம்பலை இந்தியாவிற்கு எடுத்துச் செல்ல வேண்டும். இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, சாம்பலின் ஒரு பகுதியை என் தாயாரின் சாம்பலைக் கரைத்த திருவனந்தபுரத்திலுள்ள கரமனை ஆற்றில் கரைக்க வேண்டும். மீதியை நாஞ்சில் நாட்டு வயல்களில் தூவ வேண்டும்" என்று தம் விருப்பத்தை வெளியிட்டிருந்தார்.

அவரது ஆசை செப்டம்பர் 1966 இல் நிறைவேறியது. அவர் தனது கணவரைப் பற்றி கீழ்கண்டவாறு நினைவு கூறுகிறார்.

அவர் உயிருடன் இருந்தபோது, இந்தியக் குடியரசின் கொடியைப் பறக்கவிட்ட சக்திவாய்ந்த போர்க்கப்பலில் தான் பிறந்த மண்ணுக்குத் திரும்புவேன் என்று சபதம் எடுத்திருந்தார்.

'கடந்த முப்பது வருடங்களாக, சாம்பலைப் பாதுகாத்து வந்தேன்,

"இப்போது இந்தியா சுதந்திரமாகவும், சுதந்திரமாகவும், குடியரசு நாடாகவும் இருப்பதால், விடுதலைக்காகத் தன் நேரத்தையும் ஆற்றலையும் சிந்தனையையும் முழுவதுமாகத் தந்த ஒரு மனிதனின் நினைவைப் போற்றும் வகையில் டாக்டர். பிள்ளையின் இறுதி ஆசையை நிறைவேற்ற வேண்டிய நேரம் இது. அவரது நாடு. பம்பாயிலிருந்து இந்தியக் கடற்படையின் போர்க்கப்பலில் அவரது அஸ்தி, கேரளாவின் மிகப்பெரிய துறைமுகமும், அவர் பிறந்த மண்ணுமான கொச்சிக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டது உன்னதமான செயலாக இருந்தது என்று நான் நினைக்கிறேன்.

ஐஎன்எஸ் டெல்லியில் பம்பாயிலிருந்து திருவனந்தபுரம் வரை தனது கணவர்களின் அஸ்தியுடன் பயணித்து, அரசாங்கத்தால் வழங்கப்பட்ட ஒரு விழாவில் அவர்களை கரமனா நதியில் கரைத்தார். டாக்டர் பிள்ளை இறுதியாக கேரளாவில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.

'நாடு சுதந்திரம் அடையும் போது சாதித்தவர்களை மறக்க முடியாது. புரட்சியாளர்களில் தலைசிறந்தவர் டாக்டர் பிள்ளை, உண்மையில் சுதந்திர ஜோதியை மற்ற நாடுகளுக்கு எடுத்துச் சென்றவர்.'

எம்டன் கப்பல் மூலம் பிள்ளையின் கொச்சி விஜயத்தை லக்ஷ்மிபாய் உறுதிப்படுத்துகிறார். எம்டன் கொச்சினை அழைத்தது தெளிவாகவும், கொச்சின் ரூபி டேனியல் புத்தகத்தில் நன்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

லட்சுமி பாய் 1972 இல் பம்பாயில் இறந்தார்.

சென்னை செயின்ட் ஜார்ஜ் கோட்டைக்கு செம்பகராமன் என்று பெயர் மாற்றுவதற்காக, டாக்டர் பிள்ளையின் மருமகன் தமிழ்நாடு அரசாங்கத்திடம் மனு செய்ய, அதற்கு ஆதரவளித்தார் லட்சுமி பாய், ஆனால், அது நிறைவேறவில்லை.

[செண்பகராமன் சிலை, காந்திமண்டபம்]

படத்தில் பார்க்கிறபடி 2008ல் அவரின் சிலையை நிறுவினார்கள். சுதந்திரப் போராட்ட தமிழ் வீரர் செம்பகராமனின் வரலாறு படிக்கும் அனைவரையும் நாட்டின் பால் ஒரு ஈர்ப்பை நிச்சயம் கொண்டுவரும்.