கடந்த ஞாயிறு அன்று “சில்லி கொம்பன்” என உள்ளூர் மக்களால் அழைக்கப்பட்ட முழுவயது ஆண் காட்டுயானை, பரம்பிக்குளம்–ஆழியார் திட்டத்தின் (PAP) சம மட்ட கால்வாயில் (cantour canal) அடித்துச் செல்லப்பட்ட நிலையில் உயிரிழந்ததாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அந்த யானைக்கு தமிழ்நாடு வனத்துறையைச் சேர்ந்த மூன்று கால்நடை மருத்துவர்கள் இணைந்து பிரேத பரிசோதனை மேற்கொண்டனர்.

பிரேத பரிசோதனையில், வயிற்றுப் பகுதியின் கீழ்புறத்திலும் வாலின் அடிப்பகுதியிலும் இரண்டு பெரிய காயங்கள் இருப்பதுகண்டறியப்பட்டது.

இதனுடன் உடலின் பல பகுதிகளில் சிறிய காயங்களும் காணப்பட்டன. முக்கியமான அந்த இரண்டு காயங்களும் உடலின் உள் திசுக்களில் சுமார் 15 சென்டிமீட்டர் ஆழம் வரை சென்றிருந்தன.

மேலும், அந்த காயங்களில் புழுக்கள் (maggots) காணப்பட்டதால், காயங்கள் பல நாட்களுக்கு முன்பே ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்பது தெரியவந்தது .

காயங்களின் தன்மை மற்றும் அமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு பார்க்கும்போது, மற்றொருமுழுவயது ஆண் காட்டுயானையுடன் ஏற்பட்ட மோதலின் போது இந்த காயங்கள் ஏற்பட்டிருக்கலாம் என மருத்துவர்கள்கருதுகின்றனர்.

காட்டு யானைகளில், குறிப்பாக முழுவயது ஆண் யானைகளுக்கிடையில் ஆதிக்கம், பிரதேச உரிமை மற்றும்இனப்பெருக்கப் போட்டி தொடர்பான மோதல்கள் இயற்கையான நடத்தையாகும். இத்தகைய மோதல்கள் பல நேரங்களில்கடுமையான காயங்கள், உடல் சோர்வு மற்றும் நீண்டநாள் அழுத்தநிலைகளை உருவாக்கக்கூடும்.

கடந்த மூன்று முதல் நான்கு நாட்களாக அந்த யானை உணவு உட்கொள்ளவில்லை என்பதும், பிரே தபரிசோதனையின் போது அதன் வயிற்றில் எந்த உணவுப் பொருளும் காணப்படாததும் தெரியவந்தது.

இதன் மூலம், காயங்களால் ஏற்பட்ட வலி, உடல் பலவீனம் மற்றும் மோசமான உடல்நிலை காரணமாக, அதன் இயல்பான உணவு தேடும்திறன் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பது புரிகிறது.

இத்தகைய பலவீனமும் சோர்வும் நிறைந்த நிலையில், தண்ணீர் அருந்துவதற்கோ, உடல் வெப்பத்தை குறைப்பதற்கோ அல்லது வலி மற்றும் சோர்விலிருந்து தற்காலிக நிவாரணம் பெறுவதற்கோ யானை PAP சம மட்ட கால்வாயை அடைந்திருக்கலாம். காயமடைந்த யானைகள் நீர்நிலைகளை நாடுவது இயற்கையில் பொதுவாகக் காணப்படும் நடத்தையாகும்.

ஆனால் PAP போன்ற சம மட்ட கால்வாய்கள் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட செயற்கை நீர்ப்பாசன அமைப்புகள் ஆகும்.

இவற்றில் பல இடங்களில் செங்குத்தான கரைகள் மற்றும் அதிக வேக நீரோட்டம் காணப்படுகின்றன. யானை கால்வாயில்இறங்கியபோது அல்லது தவறி விழுந்தபோது, அதிலிருந்த வேகமான நீரோட்டம் அதன் சமநிலையை இழக்கச் செய்துமீண்டும் கரையை அடையும் திறனை பாதித்திருக்கலாம்.

ஒரு ஆரோக்கியமான யானை பல நேரங்களில் இத்தகைய சூழலிலிருந்து தப்பித்து வெளியேற முடியும். ஆனால் இந்தயானை ஏற்கனவே கடுமையான காயங்கள், நீண்டநாள் பட்டினி மற்றும் தீவிர உடல் சோர்வு காரணமாக மிகவும்பலவீனமடைந்திருந்ததால், நீரோட்டத்தின் வேகத்திற்கு எதிராக போராட முடியாமல் அடித்துச் செல்லப்பட்டிருக்கிறது. இறுதியில், கால்வாயிலிருந்து வெளியே வர முடியாமல் நீரில் மூழ்கி உயிரிழந்துள்ளது.

அறிவியல் மற்றும் வனவிலங்கு பாதுகாப்பு பார்வையில் பார்க்கும்போது, இந்த சம்பவத்தை ஒரு தனிப்பட்ட விபத்தாக மட்டும்கருத முடியாது. இயற்கையான யானை மோதல், கடுமையான உடல் காயங்கள், பட்டினி, உடல் சோர்வு மற்றும் வனவிலங்குவாழ்விடங்களை கடக்கும் செயற்கை கால்வாய் அமைப்புகள் ஏற்படுத்தும் அபாயங்கள் ஆகிய பல காரணிகள்ஒன்றிணைந்து ஏற்பட்ட துரதிருஷ்டவசமான நிகழ்வாக இது பார்க்கப்படுகிறது.

எதிர்காலத்தில் இதுபோன்ற சம்பவங்களை குறைப்பதற்காக, வனப்பகுதிகளை கடக்கும் கால்வாய்களில் விலங்குகள் பாதுகாப்பாக வெளியேற உதவும் சாய்வு பாதைகள், பாதுகாப்பான அணுகுமிடங்கள், பாதுகாப்பு தடுப்புகள் மற்றும்தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பு அமைப்புகள் போன்ற அறிவியல் சார்ந்த பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் வலுப்படுத்தப்பட்டு, நீண்டகால வனவிலங்கு மேலாண்மை திட்டங்களில் ஒருங்கிணைக்கப்பட வேண்டியது அவசியமாகிறது.